മലയാള സിനിമ ഇതുവരെ തൊടാൻ മടിച്ച വഴികളിലൂടെ ക്യാമറ തിരിച്ച്, പ്രേക്ഷകരുടെ കപട സദാചാരബോധത്തിന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് തന്നെ ഒരു അമ്പെയ്തു വിടുകയാണ് സംവിധായകൻ എബ്രിഡ് ഷൈൻ തന്റെ പുത്തൻ ചിത്രമായ ‘സ്പാ’യിലൂടെ. പൈങ്കിളി പ്രണയങ്ങളും സ്ഥിരം ഫോർമുലകളും കണ്ട് മടുത്തവർക്ക് മുന്നിലേക്ക് തികച്ചും വ്യത്യസ്തമായ, ഒരു ഒളിച്ചുകളിയുമില്ലാത്ത ഒരടിമുടി ‘A’ സർട്ടിഫൈഡ് സോഷ്യൽ സറ്റയറാണ് (ആക്ഷേപഹാസ്യം) ചിത്രം സമ്മാനിക്കുന്നത്.
കൊച്ചി നഗരത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ ‘ലാ പാരഡൈസ്’ എന്നൊരു ആധുനിക മസാജ് തെറാപ്പി സെന്ററിലേക്ക് ഒരു ദിവസം വന്നുപോകുന്ന മനുഷ്യരിലൂടെയാണ് സിനിമയുടെ സഞ്ചാരം. പുറത്ത് വലിയ മാന്യന്മാരും കുടുംബസ്നേഹികളുമായി ജീവിക്കുന്ന പുരുഷന്മാർ ഈ നാലു ചുവരുകൾക്കുള്ളിൽ എത്തുമ്പോൾ അവരുടെ അടിച്ചമർത്തപ്പെട്ട ലൈംഗിക വൈകൃതങ്ങളും വക്രബുദ്ധിയും എങ്ങനെ പുറത്തുചാടുന്നു എന്ന് ചിത്രം ഒട്ടും മടിയില്ലാതെ കാണിച്ചുതരുന്നുണ്ട്.
സിനിമയുടെ ഏറ്റവും വലിയ ഹൈലൈറ്റ് അതിലെ പെൺകരുത്ത് തന്നെയാണ്. സാധാരണ ഇത്തരം കഥകളിൽ കാണാറുള്ളതുപോലെ കണ്ണീരൊഴുക്കുന്ന ഇരകളായല്ല, മറിച്ച് തങ്ങൾ ചെയ്യുന്ന ജോലിയെക്കുറിച്ച് പൂർണ്ണ ബോധ്യമുള്ള, പുരുഷന്മാരുടെ തനിനിറം കണ്ട് മടുത്ത് അവരെ കൃത്യമായി കൈകാര്യം ചെയ്യാൻ അറിയാവുന്ന ബോൾഡ് കഥാപാത്രങ്ങളാണ് ഇതിലെ വനിതാ തെറാപ്പിസ്റ്റുകൾ. പ്രത്യേകിച്ച്, അവരുടെ ലീഡറായ ജെന്നിഫർ എന്ന കഥാപാത്രത്തെ ശ്രുതി മേനോൻ അത്യുഗ്രനായി സ്ക്രീനിൽ പകർത്തിയിട്ടുണ്ട്. സ്പായിൽ കസ്റ്റമേഴ്സ് ആയി എത്തുന്ന വിനീത് തട്ടിൽ, സിദ്ധാർത്ഥ് ഭരതൻ, ദിനേഷ് പ്രഭാകർ, ശ്രീകാന്ത് മുരളി എന്നിവരുടെ പ്രകടനവും ചിരിപ്പിക്കുന്നതിനൊപ്പം തന്നെ ഒരു വലിയ ചിന്തയും പ്രേക്ഷകന് സമ്മാനിക്കും.
കൃത്രിമത്വം ഒട്ടുമില്ലാത്ത മൂർച്ചയേറിയ സംഭാഷണങ്ങളും, ഒളിച്ചുവെക്കാത്ത രാഷ്ട്രീയവുമാണ് സിനിമയുടെ കരുത്ത്. എന്നാൽ, ഒരു തുടക്കവും ഒടുക്കവുമുള്ള പതിവ് സിനിമാ ഘടന (Linear Storyline) പ്രതീക്ഷിച്ച് പോകുന്നവർക്ക് ചിത്രത്തിന്റെ ചില ഭാഗങ്ങൾ അല്പം ഡോക്യുമെന്ററി സ്റ്റൈലായി തോന്നിയേക്കാം എന്നൊരു ചെറിയ പോരായ്മയുമുണ്ട്.
എങ്കിലും, സമൂഹത്തിന്റെ ഇരട്ടത്താപ്പുകൾക്ക് നേരെ വിരൽ ചൂണ്ടുന്ന, ഒട്ടും ഒളിച്ചുകളികളില്ലാത്ത ഒരു ധീരമായ പരീക്ഷണ ചിത്രം കാണാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർക്ക് ഈ വരാന്ത്യത്തിൽ ധൈര്യമായി തിരഞ്ഞെടുക്കാവുന്ന ഒന്നാണ് ‘സ്പാ’.
